18. Woliera ptaków

Woliery ptaków

Zabytkowa woliera powstała w 1924 roku, do dziś – niezmieniona – sprawdza się idealnie jako funkcjonalny wybieg dla ptaków

Koroniec plamoczuby (Goura victoria)
- największy przedstawiciel rodziny gołębi
- jest monogamistą, często łączy się w pary na całe życie
- swoje młode karmi mleczkiem produkowanym w wolu
- prowadzi naziemny tryb życia, ale w obliczu zagrożenia chroni się na drzewach

Turako ostroczube (Tauraco Livingstoni)
- mimo jaskrawego ubarwienia trudno go zauważyć, gdyż zaniepokojony zastyga w bezruchu
- w piórach turako znajduje się rzadki zielony barwnik – turakowerdyna (występuje tylko u rodziny turakowatych
- głos turako ostroczubego, przypominający ochrypłe szczekanie, można usłyszeć najczęściej wczesnym rankiem i wieczorem

Dzioborożec trąbiący (Bycanistes bucinator) 
- nazwa pochodzi od wydawanych przez niego donośnych dźwięków
- na czas wysiadywania jaj i karmienia piskląt samiec zamurowuje samicę w dziupli (z błota, odchodów i nadtrawionych owoców robi masę, która po wyschnięciu twardnieje); w „murze” pozostawia mały otwór, przez który karmi samicę i młode; dopiero gdy pisklęta podrosną i mogą bezpiecznie opuścić dziuplę, „mur” zostaje rozkuty a młode uwolnione.
- cechą charakterystyczną jest  dodatkowa rogowa narośl na górnej części dzioba

Argus malajski (Argusianus argus)
- długie lotki i sterówki ze wzorem oczek są szczególnie okazałe u samca w szacie godowej
- na swych terytoriach samce mają specjalne miejsca przeznaczone na tokowiska; utrzymują je w czystości i porządku, usuwając wszelkie gałęzie i liście; tam prezentują samicom taniec godowy
- podczas toków samiec rozkłada wachlarzowato skrzydła, prezentując charakterystyczne wzory, i krąży wokół samicy

Ibis szkarłatny (Eudocimus ruber)
- za czerwoną pigmentację upierzenia odpowiada astaksantyna, barwnik występujący w krewetkach i innych skorupiakach, zjadanych przez ibisy
- choć większość czasu spędzają na ziemi, są dobrymi lotnikami i mogą pokonywać duże dystanse
- żyją w stadach, gniazdują na drzewach, w koloniach
- długi, wygięty dziób umożliwia wyszukiwanie pożywienia w mule i płytkiej wodzie
- młode mają upierzenie szaro-brązowe; czerwona barwa pojawia się stopniowo, gdy zaczynają dojrzewać