Z głębokim smutkiem żegnamy Radosława Ratajszczaka – uznanego polskiego zoologa, eksperta w dziedzinie ochrony gatunkowej, wieloletniego zastępcę dyrektora poznańskiego Ogrodu Zoologicznego, dyrektora i prezesa wrocławskiego zoo. Odszedł człowiek, który swoją wiedzą, fachowością i konsekwencją zmienił sposób myślenia o ochronie zwierząt i przyrody.

Jego życie zawodowe było świadectwem przekonania, że ogrody zoologiczne powinny być nie tylko miejscem poznawania świata zwierząt, lecz także ośrodkiem aktywnej ochrony zagrożonych gatunków nauki, edukacji na ich temat. Przez całe swoje życie konsekwentnie realizował tę wizję, łącząc wiedzę naukową z odwagą podejmowania wyzwań i ambitnych projektów, zawsze kierując się troską o przyszłość światowej bioróżnorodności. Szczególne miejsce w jego drodze zawodowej zajmował Poznań, gdzie rozpoczynał pracę w ogrodzie zoologicznym i kształtował swoje podejście do nowoczesnej zoologii i edukacji przyrodniczej. Później, jako prezes Zoo Wrocław, przyczynił się do jego rozwoju i międzynarodowej rozpoznawalności.

Jego działalność wykraczała daleko poza granice Polski. Badania terenowe, zaangażowanie w ochronę zagrożonych zwierząt Azji Południowo-Wschodniej oraz współpraca z międzynarodowymi organizacjami przyrodniczymi sprawiły, że stał się osobą znaną daleko poza granicami naszego kraju. Angażował się w rozwój międzynarodowych programów ochrony gatunkowej, wspierał edukację kolejnych pokoleń i budował współpracę między instytucjami, dla których dobro przyrody pozostaje wspólną misją. Pozostawił po sobie bogaty dorobek naukowy i popularyzatorski, a także trwały ślad w historii polskich ogrodów zoologicznych. Jego osiągnięcia zostały docenione licznymi wyróżnieniami, w tym Nagrodą Heiniego Hedigera, jednym z najważniejszych międzynarodowych odznaczeń w środowisku ogrodów zoologicznych.
Miarą jego sukcesów nie są tylko zrealizowane przedsięwzięcia, publikacje i zdobyte nagrody. Jest nią przede wszystkim wiedza na temat zwierząt i przyrody oraz umiejętność przekazywania jej tysiącom osób. Dzięki niemu wielu z nas zrozumiało lepiej, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na człowieku za los innych gatunków.

Dziś odszedł człowiek, który poświęcił życie przyrodzie i pozostawił po sobie dziedzictwo wykraczające poza granice jednego miasta, jednej instytucji i jednego pokolenia.

Pozostanie na zawsze w naszej pamięci jako naukowiec, wizjoner i niestrudzony rzecznik ochrony świata zwierząt. Jego praca będzie nadal przypominać, że troska o przyrodę nie jest wyborem, lecz zobowiązaniem wobec przyszłości każdego z nas.

Rodzinie, Bliskim oraz Współpracownikom składamy wyrazy głębokiego współczucia.